Manuel Fragoso é un pintor e ilustrador galego nado na parroquia de Codeseda (A Estrada, Pontevedra), considerado unha das voces artísticas singulares xurdidas do ámbito cultural estradense nas últimas décadas. A súa traxectoria constrúese desde a práctica autodidacta, a experimentación constante e unha fonda conexión coa cultura galega e coas correntes artísticas europeas contemporáneas.
A súa relación coa arte comeza moi cedo. Con apenas 14 anos inicia a actividade pictórica de maneira sistemática, explorando o debuxo e a cor como linguaxes de expresión persoal. Aos 18 anos realiza a súa primeira exposición, composta por 38 debuxos, feito que marca o inicio público da súa carreira creativa. Desde ese momento mantén unha produción continuada que alterna pintura, ilustración e obra gráfica.
De formación profesional topógrafo, Fragoso desenvolveu en paralelo a súa vocación artística fóra dos circuítos académicos convencionais. Defínese como autodidacta, e esa condición reflíctese nun estilo libre, non sometido a escolas pechadas, onde o proceso de busca ten tanta importancia como o resultado final. A precisión técnica asociada á súa profesión convive, paradoxalmente, cunha pintura de forte carga emocional e simbólica.
Durante a súa xuventude e primeira madurez artística estivo en contacto con distintos contextos culturais fóra de Galicia. Participou do ambiente creativo da Barcelona postmoderna de finais dos anos setenta, un período de grande efervescencia estética, apertura de linguaxes e ruptura de normas formais. Posteriormente residiu tamén en Alxeciras e en Suíza, etapas que ampliaron a súa visión e o puxeron en contacto directo coa obra de autores europeos clave. Entre eles destaca Paul Klee, que se converte nunha referencia importante pola súa concepción simbólica da forma, a liberdade cromática e a dimensión poética da imaxe.
No plano das influencias intelectuais e estéticas, a obra de Fragoso amosa pegadas do existencialismo —especialmente de pensadores como Albert Camus— e do expresionismo alemán, correntes que comparten unha preocupación polo sentido da existencia, a angustia, a liberdade individual e a responsabilidade moral. A isto súmase a influencia da psicodelia cultural e musical dos anos 60 e 70, perceptible no uso expresivo da cor, nas deformacións simbólicas e na intensidade atmosférica dalgunhas composicións. O impacto de bandas como The Doors ou Led Zeppelin aparece citado como parte do seu imaxinario xeracional.
Obra e estilo
Desde o punto de vista formal, a súa obra móvese en territorios próximos ao expresionismo, ao expresionismo abstracto e a determinadas solucións de raíz cubista, sen adherirse de maneira estrita a ningún movemento. O seu interese céntrase na representación do mundo interior: emocións, conflitos, inxustizas, pulsións, amor, absurdo e morte. Moitas das súas pezas funcionan como escenas simbólicas do subconsciente humano, con figuras fragmentadas, espazos tensionados e narrativas abertas á interpretación.
Fragoso desenvolveu tamén unha intensa actividade como ilustrador, colaborando con numerosas publicacións culturais e literarias galegas. As súas ilustracións e debuxos apareceron en libros e revistas editados por selos de referencia como Galaxia, Xerais, Vía Láctea ou Fervenza, contribuíndo a proxectos editoriais de narrativa e poesía. A súa capacidade para traducir conceptos literarios en imaxes de forte personalidade converteuno nun colaborador apreciado por autores e editores.
Ao longo dos anos participou en revistas e medios como A Nosa Terra, Escrita, La Voz de Galicia e Faro de Vigo, así como en publicacións satíricas e culturais. Destaca a súa colaboración coa revista humorística galega Cans sen dono, onde traballou xunto ao debuxante Pepe Carreiro. A súa obra gráfica recibiu o recoñecemento de figuras destacadas da cultura galega, entre elas Xela Arias e Xosé Luís Méndez Ferrín, que valoraron a potencia expresiva e a personalidade do seu trazo. Ademais, Fragoso ilustrou obras de diversos autores, como Xosé Couceiro, Francisco Rozados “Rochi”, David Otero, Xosé Luna e Xosé Manuel Cabada Vázquez, reforzando a súa presenza na intersección entre artes plásticas e literatura.
No ámbito técnico, emprega unha ampla variedade de procedementos: acuarela, óleo, acrílico, lápis e collage, escollendo o medio segundo a intención expresiva de cada obra. Esta diversidade técnica permítelle alternar entre pezas de gran xestualidade e outras de maior síntese formal. A súa obra está presente en coleccións privadas internacionais, con pezas localizadas en países como Reino Unido, Suíza ou Xapón, o que evidencia a proxección exterior do seu traballo máis alá do ámbito galego.
Nos últimos anos mantivo unha actividade expositiva constante na súa comarca. Entre as mostras recentes destaca a exposición “Soños rotos”, presentada na sala Abanca da Estrada, centrada na reflexión sobre a fractura das expectativas vitais e a dimensión emocional da perda e da reconstrución. Posteriormente presentou tamén a mostra “26 seres vivos”, reafirmando a súa capacidade para renovar linguaxes e temáticas sen perder coherencia autoral.
contacto: manuelfragosoalvarez56@gmail.com
En conxunto, Manuel Fragoso representa a figura do creador independente, de raíz galega e mirada europea, cunha obra que combina pensamento, emoción e experimentación formal. A súa pintura e ilustración configuran un universo simbólico propio, en continua evolución, no que a arte funciona como ferramenta de coñecemento interior e de diálogo coa realidade social e humana.
Falando con Manuel Fragoso